Manevî terbiye ve yolculukta ilk hedef, kalbin uyanmasıdır. Peşinden manevî kirlerden arınmak gelir. Onu Yüce Allah'ın razı olduğu güzel ahlaklar ile süslenmek takip eder. Bundan sonra, kalp ilâhî dostluğa hazırdır. Bu kalbin hediyesi Allah (c.c) ile huzurdur. Bütün seyr-u sülük bunun için yapılır. Mücahedenin sonucu Yüce Allah ile dost olmak ve ilâhî himayeye girmektir.

   Manevî terbiyede ilk olarak kalp ele alınır. Bütün ariflerin tecrübe ve tespitine göre, kalbin temizlenmesi ve nefsin terbiyesi için en etkili ilaç Allahu Teala'yı zikirdir.

   Zikir, ilk anlamıyla anmak, hatırlamak, unutmamak ve yad etmek manalarını taşır. Ancak ondaki gizli mana sevmek, yüceltmek ve özlemektir.

   Zikrin aslı, gönülden masivayı çıkarıp, Mevla'yı sevmektir.

   Allahu Teala'nın dışındaki her şeye masiva denir.

   Zikir, nefsi ezip Yüce Rabbi yüceltmektir.

   Zikir, fikrin meyvesidir. Fikir, muhabbetin eseridir. Muhabbet, Allah vergisidir.